Με προορισμό την κορυφή Στουρνάρι με υψόμετρο 1756 μ. ξεκίνησαν τα 13 μέλη και φίλοι του Συλλόγου Χιονοδρόμων Ορειβατών Βέροιας τη Κυριακή 7 Φεβρουαρίου 2010. Οι δυσμενείς καιρικές συνθήκες όμως που συνάντησαν, συνεχή και έντονη χιονόπτωση, δεν τους επέτρεψε να προσεγγίσουν την κορυφή αλλα να πραγματοποιήσουν μια 2η πορεία στην περιοχή ξηρολίβαδο. Ο ΣΧΟ δίνει ραντεβού τις Απόκριες στο Κοπαόνικ - Σερβία.

Ένας κατάλευκος θαυμαστός πίνακας ξεπροβάλλει μπροστά μας. Ορειβατούμε χαζεύοντας το ξαφνικό σκαρφάλωμα του σκίουρου πάνω στα δένδρα, αλλά και ένα κομμάτι του ανατολικού Βέρμιου που απλωνόταν μεγαλόπρεπα απέναντι μας.
Αφεθήκαμε στη μαγεία του δάσους γεμίζοντας τα μάτια μας με εικόνες.

Κάτω από καταρρακτώδη βροχή φύγαμε στις 8 το πρωί από την Βέροια για το Ξηρολίβαδο. Περάσαμε τη διασταύρωση, ανεβαίνουμε τις στροφές του δρόμου η βροχή έγινε χιονόνερο και τώρα συνεχή χιονόπτωση. Δρόμος δύσκολος με πολύ χιόνι στο δρόμο και οι αλυσίδες απαραίτητες. Φθάσαμε στο Ξηρολίβαδο.

Μας υποδέχθηκε με πολύ χιόνι, πνιγμένο σε πυκνή ομίχλη και έρημο. Μόνο εμείς και η απέραντη σιωπή. Ο οικισμός είναι κτισμένος στην ανατολική άκρη μιας πευκόφυτης κοιλάδας επάνω στο όρος Βέρμιο σε υψόμετρο1220 μέτρων. Βρίσκεται δίπλα σε μια μικρή λίμνη, τη "Μπάρα".  Σε γνωστά έγγραφα του Τούρκικου ιεροδικείου της Βέροιας, το Ξηρολίβαδο μνημονεύεται πολλές φορές από το 1640.

Ο γνωστός περιηγητής F. Pougeville πέρασε στο τότε κατεστραμμένο χωριό το 1806. Αφήσαμε τα αυτοκίνητα, να’μαστε τώρα στην ησυχία του πρωινού, εικόνες πανέμορφες τριγύρω.  Τα αιωνόβια πεύκα ντυμένα στα ολόλευκα δέχονται τις νιφάδες του χιονιού με καρτερικότητα. Ένας κατάμαυρος σκίουρος μας κοιτάει με περιέργεια και ανεβαίνει τρέχοντας στον κορμό ενός πεύκου. Σε αυτή την παράξενη συναρπαστική φύση η ζωή φαίνεται να αναζητά την ισορροπία της.

Απολαμβάνουμε την ομορφιά και συνεχίζουμε περιμένοντας να κοπάσει η χιονοθύελλα. Όμως αυτή επιμένει και μας κρατάει συντροφιά σε όλη τη διάρκεια της πορείας. Μόνοι εμείς και η ησυχία του δάσους. Οδοιπορούμε σε αυτό το υπέροχο τοπίο οξιές και πεύκα μας καλωσορίζουν, ο αέρας μαζί με το χιόνι που πέφτει με δύναμη μας μεταφέρουν μυρωδιές και ήχους πρωτόγνωρους. Η ατμόσφαιρα διαυγής κρυστάλλινη. Το χιόνι πέφτει δυνατά και αβίαστα, κρατά όλα τα μυστικά της φύσης, όλη την ιστορία των ανθρώπων, την ισορροπία του κόσμου. Γύρω μας μια συμφωνία χρωμάτων που ξεχωρίζει και γοητεύει τον νου και μας οδηγεί μακριά από την καθημερινότητα.

Ανασαίνω αυτό τον παγωμένο αέρα και σκέφτομαι δεν χρειάζεται να πας στην άκρη του κόσμου για να πάρεις μια γεύση από ατέλειωτη αδάμαστη φύση. Σαράντα λεπτά με Ι.Χ. από την Βέροια. Τόσο κοντά και τόσο μακριά...!

Το χιόνι που ανεμπόδιστα διαπερνά το εκτεταμένο δάσος μας μεταφέρει μια ανάλαφρη αίσθηση μέθης, μας ταξιδεύει. Νομίζω ότι θα μπορούσα να περιφέρομαι σε αυτό το υπέροχο σκηνικό αιώνια. Συνεχίζουμε, η πορεία μας κράτησε περισσότερο από 2 ώρες, αλλά ήταν αρκετή για να απολαύσουμε το χιονισμένο τοπίο που τελείωνε, εκεί κοντά στον ουρανό, σε χιονισμένες βουνοκορφές . Στην κορυφή Στουρνάρι δεν ανεβήκαμε λόγω της ποσότητας του χιονιού και της ομίχλης ψηλότερα.
Πήραμε το δρόμο της επιστροφής.

Αφήσαμε πίσω μας την ομορφιά του κατάλευκου πίνακα πήραμε το δρόμο της επιστροφής. Άλλη μια μέρα γεμάτη ορειβασία σε χιονισμένου τοπίο πήρε τέλος.  Συγχαρητήρια σε όλους τους φίλους ορειβάτες.

Τσιαμούρας Νικόλαος

---

Διαδώστε αυτό το άρθρο :

Βαθμολογία Χρηστών

   (0 vote)